Spoiled

Naast je bij het stoplicht doemt hij op. Flinke voorspoiler, dikke achterspoiler en onder de achterbumper met enorme diffuser vandaan steken meerdere, onmogelijk grote uitlaatpijpen die moeten proberen iets te maken van het viercilindertje dat het ooit best nette, maar saaie autootje voortstuwt. Allemaal extra gewicht en extra luchtweerstand, maar geen of weinig extra pk’s. En dat voor een investering die deuren opent naar aantrekkelijker auto’s dan de Sunny die als basis diende voor het project van de fervente sleutelaar. Wat bezielt zo iemand?

“Wat bezielt zo iemand?”

In de contreien waar ondergetekende opgroeide, stond Undertaker II (nooit is duidelijk geworden wat er met de eerste ‘Begrafenisondernemer’ is gebeurd, maar de kans is groot dat de auto een onfortuinlijke ontmoeting met een vangrail had. Er werd ook met Undertaker II niet te zuinig omgesprongen). Buiten de naam, in gothic-letters op de voorruit geplakt, en de nodige plastic uitbouw, had deze Golf een zo mogelijk nog betere feature. Op de zijruiten stond namelijk een tekst voor eenieder die het in zijn hoofd haalde om te sollen met deze ooit best geinige GTI: “Touch my car I’ll brake your face.” Dat klopt, hij zou de onverlaat in kwestie zijn gezicht remmen. Wat is het punt dat hieruit gedestilleerd kan worden? Er is geen punt, behalve dat de niet nauwkeurig nagelezen en bij anderen gecheckte tekst heel mooi symbool staat voor het type dat in een dergelijke auto rijdt.

“de kans is groot dat de auto een onfortuinlijke ontmoeting met een vangrail had.”

De Undertaker II is niet meer het non-monument van het verder vrij idyllische dorpje. Tegenwoordig rijdt er iemand rond in een rood, onsmakelijk bespoilerd gevaarte met in de achterbumper een uitsnede die het woord ‘DEVIL’ (origineel) vormt. Alles leuk en aardig, maar na de enorme investering (de auto is werkelijk overal behangen met onnodige opsmuk) rijd je nog steeds in een behoorlijk matig sturende Almera met een loshangende achterbumper die alleen maar het totaalgewicht van de auto opschroeft. Dat kan toch niet de bedoeling zijn.

“Tuning gaat om een zekere trots.”

Toch wel, zo blijkt uit enig onderzoek. Tuning gaat om een zekere trots. De spoilerminnende bestuurder rijdt iets unieks. Dat er een heel goede reden is waarom hij de enige is die er zo bij rijdt, laten we even buiten beschouwing. En er is meer. Het is een way of life. Als je echt een fanatieke tuner bent, ga je ook naar meetings, praten met medetuners over jouw auto en die van hen. Op fora praat je vervolgens na over hoe geweldig het was, die dag in Zaltbommel, en hoe je hebt genoten van die 206 die niet over een drempel kon, maar wel 9000 watt aan speakers had. Je krijgt reacties van mensen die vol bewondering naar jouw Corsa 1.4 hebben staan kijken en ze geven je tips, zodat je 17 inch wielen niet meer aanlopen in de bocht.

“Je krijgt reacties van mensen die vol bewondering naar jouw Corsa 1.4 hebben staan kijken”

Volgend jaar weer! Wellicht heb je dan wel die aftermarket xenonset. Je kan nu al niet wachten tot volgende maand, de meeting in Aarlanderveen. Misschien komt daar ook wel je maatje in zijn Impreza, die wel ook de nodige power aan boord heeft. Met moeite slaap je in die avond. Je droomt van die nieuwe veren, die het totaalbedrag dat je in je Corsa hebt gestoken brengt naar dat van een jonge tweedehands drieserie. Een echte auto! Helaas heb je daar ook spoilers voor.

Bekijk meer columns op Autolifestyle.